نوشته‌ها

توانايی‌های منحصر به فردی كه ممكن است با اوتيسم همراه باشد

اوتیستیک بودن همواره ساده نیست. گاهی اوقات صداها و تصاویر بیش از حد شدید است. در مواقع دیگر، بودن در گروه می‌تواند واقعا ترسناک باشد. به هر حال با اینکه اوتیسم برخی از بخش‌های زندگی را سخت‌تر می‌کند، می‌تواند چیز‌های دیگر را فوق‌العاده کند.

با تمام چالش‌هایی که اوتیسم به همراه دارد، متوجه خواهید شد فرزندتان توانایی‌های منحصر به فردی نیز دارد. با اینکه همه‌ی کودکان استعداد‌های خاص ندارند، ‌برخی از افراد اوتیستیک در مقایسه با دیگران مهارت‌های استثنائی‌ای در ریاضی، موسیقی، هنر و مطالعه دارند. مهارت در این حوزه‌ها می‌تواند برای کودک عاملی جهت بالا بردن انگیزه برای یادگیری و پیشرفت باشد.

عامل اصلی در یادگیری چیست؟ در یک کلمه: انگیزه. همه‌ی ما به چیز‌هایی که بسیار علاقه داریم توجه بهتری نشان می‌دهیم، بنابراین در یادگیری آن‌ها ماهر‌تر می‌شویم. فهم اینکه چه چیزی در کودک‌تان ایجاد انگیزه می‌کند یکی از کلید‌های افزایش یادگیری و مهارت‌هایشان خواهد بود. استعداد‌های خاص فرزندتان ممکن است بخشی از هویت، سبک و طبیعت منحصر به فردش باشد.

 

«به عنوان فردی با اوتیسم می‌خواهم به اهمیت رشد استعداد‌های کودک تاکید کنم. مهارت‌ها در اوتیسم غالبا از سطح یکسانی برخوردار نیستند و کودک می‌تواند در یک مهارت خوب و در دیگری ضعیف باشد. من در نقاشی استعداد داشتم و این استعداد‌ها بعد‌ها به سمت شغلی در زمینه‌ی طراحی سیستم‌های دام‌پروری برای شرکت‌های بزرگ پرورش یافت. بیش‌تر مواقع تاکید بیش از حدی بر نا‌توانی‌ها وجود دارد و تاکید کافی بر استعداد‌ها نیست. توانایی‌ها در کودکان دارای اوتیسم در سطوح متفاوتی است و بسیاری از این افراد عملکرد پایین‌تری از من دارند. پرورش استعداد‌ها و ارتقا مهارت‌ها به نفع همه است. اگر یک کودک به قطار علاقه‌ی شدید دارد از آن به عنوان یک انگیزه‌ی بزرگ برای یادگیری مهارت‌های دیگر استفاده می‌کند به طور مثال از یک کتاب درباره‌ی قطار‌ها برای آموزش خواندن، محاسبه‌ی سرعت قطار برای ریاضی و ایجاد علاقه در تاریخ با مطالعه‌ی تاریخ راه آهن استفاده کنید.» -تمپل گراندین

 

در اصطلاحات پزشکی اوتیسم یک اختلال عصب‌شناختی است. این بدان معنا است که ذهن‌های اوتیستیک غیر‌معمول هستند. سلول‌های مغز این افراد به شکل متفاوتی از مغز‌های غیر‌اوتیستیک با هم در ارتباط هستند. به بیان دیگر اوتیستیک بودن تجربه‌ی فرد از همه چیز را تحت تاثیر قرار می‌دهد. آن‌ها با روش متفاوتی یاد می‌گیرند، می‌بینند و احساس می‌کنند که در بیش‌تر مردم این‌گونه نیست.

بیش‌تر افراد اوتیستیک اختلال پردازش حسی نیز دارند. این بدین معنا است که فرد اوتیستیک در حالی‌که از برخی محرک‌های حسی، مانند رنگ یا بویی خاص، متنفرند، برخی دیگر از محرک‌های حسی به طور استثنائی برای آن‌ها لذت‌بخش است.

به طور مثال، حس یک پارچه‌ی نرم که پوست بدن را لمس می‌کند می‌تواند به شدت لذت‌بخش باشد. برخی از افراد اوتیستیک چیز‌های خاصی را دوست دارند. این چیز‌ها می‌تواند طعم‌ها، بو‌ها، تصاویر، صدا‌ها و … باشد. به این خاطر برخی از افراد اوتیستیک چیز‌هایی را تجربه می‌کنند و از آن‌ها لذت می‌برند که افراد دیگر به ندرت حتی متوجه‌شان می‌شوند.

 

«ای کاش وقتی تشخیص اوتیسم گرفتم، می‌دانستم چیز‌های خوبی هم در اوتیستیک بودن وجود دارد. ای کاش می‌دانستم که اوتیستیک بودن به من اجازه می‌دهد که چیز‌ها را متفاوت ببینم و این تفاوت چیزی زیبا است. ای کاش می‌دانستم که عادت‌های عصبی من تنها برای آرام کردن خودم بودند. ای کاش می‌توانستم از لحظه‌ای که متوجه اوتیسمم شدم آن را بپذیرم و به این علت دوست دارم کمک کنم بقیه این را بدانند.» -هایس کافمن

اولین نشانه‌های اختلال طیف اوتیسم

 

اختلال طیف اوتیسم معمولا تا سن سه سالگی قابل تشخیص می‌شود. به طور معمول والدین اولین نگرانی‌های خود را از سنین ۱۸ تا ۲۰ ماهگی کودک بروز می‌دهند. بیش‌تر اوقات والدین پیش از آن‌که به پزشک مراجعه کنند متوجه برخی از نشانه‌ها شده‌اند.

این نگرانی‌ها نشانه‌های خفیف از یک مشکل است. به طور مثال بعضی از والدین به یاد می‌آورند نوزادشان هنگامی که در خودرو هستند بسیار ناراحت می‌شود یا به ندرت نگاه چشمی دارد، یا سکوت‌های غیر‌معمول دارد. تابلوی کلی زمانی پیچیده‌تر می‌شود که نوزاد بزرگ‌تر شده و انتظار می‌رود مراحل رشد را طی کند. توانایی‌هایی در کودک ظاهر می‌شود در حالی‌که از نظر کیفی با هم‌سالان خود متفاوت است. به طور مثال کودک اولین کلمات را چند بار ادا می‌کند ولی به ندرت تکرار می‌کند. والدین به دقت مراحل رشد کودک خود را تحت نظر دارند اما اکثر والدین تنها به نظر متخصصین، در مورد طی شدن مراحل رشد مورد انتظار فرزندشان،  اتکا می‌کنند. که این می‌تواند باعث تاخیر در تشخیص شود.

اساسا تشخیص زود‌هنگام از آنجایی اهمیت دارد که باعث می‌شود مداخلات آموزشی و درمانی نتایج بهتری داشته باشد. دلیل آن این است که رشد مغز در سنین پایین توسط تعامل بین عوامل محیطی و پردازش‌های عصب‌شناسی زیستی اتفاق می‌افتد.

یکی از دلایلی که اختلال طیف اوتیسم در ماه‌های ابتدایی قابل تشخیص نیست، این است که نشانه‌های اوتیسم در نوزادان به طور مشخص تعریف‌شده نیست. به علاوه اینکه نمی‌توان دقیقا گفت آیا وجود «علائم هشدار» (Red Flags) نشانه‌های درستی برای یک اختلال رشد است. برخی از متخصصین بر این باورند که در میان گذاشتن این علائم با والدین می‌تواند موجب ناراحتی و نگرانی بی‌مورد شود لذا صبر می‌کنند تا علائم تاخیر یا اختلال در رشد به خوبی نمایان شود و سپس برای ارزیابی‌های بیش‌تر ارجاع داده شوند.

اولین نگرانی‌ای که معمولا والدین ابراز می‌کنند تکلم نداشتن فرزندشان در زمان مورد انتظار است. در حالی که بیش‌تر کودکانی که دچار این تاخیر هستند رشدی طبیعی خواهند داشت. پس لازم است به نشانه‌های غیر‌کلامی اوتیسم توجه ویژه کرد. علائم زود هنگام اوتیسم تا ۱۶ ماهگی در ادامه آمده است:

در سن ۶ ماهگی

  • قان و قون خیلی کم
  • پاسخ‌های آوایی خیلی کم به آوا‌های مراقبش
  • نگاه خیلی کم به صورت فرد تعامل‌کننده
  • تقلید خیلی کم از حالات چهره
  • الگو‌های حرکتی عجیب و غیر‌عادی

در سن ۹ تا ۱۲ ماهگی

  • عدم یا نقص در ارتباط خود‌خواسته‌ی غیر‌کلامی (مانند بای‌بای یا اشاره)
  • عدم یا نقص در برقراری ارتباط اجتماعی (مانند تعارف کردن خوراکی‌اش)
  • کاهش پیچیدگی آوا‌های تولیدی و کاهش انواع صداها حین قان و قون کردن
  • کاهش استفاده از آوا‌ها حین تلاش برای برقراری ارتباط خود‌خواسته
  • کاهش درک ژست‌های غیر‌کلامی بدن
  • عدم یا کاهش توانایی در پاسخ‌گویی به نام خود
  • پا‌فشاری بر انجام الگو‌های حرکتی خاص
  • کاهش توانایی تقلید از الگوهای ساده‌ی حرکتی که پیش از این به راحتی انجام می‌داده است
  • کاهش تلاش برای خنداندن دیگران

در سن ۱۴ تا ۱۶ ماهگی

  • کاهش نگاه به مراقب حین صحبت کردن
  • فقدان اولین گروه کلمات
  • روش اصلی برای حفظ توجه کودک، تنها زمانی است که به طور مداوم روال مورد علاقه‌اش را انجام می‌دهید
  • تمرکز بیش از حد روی تصاویر ویدئویی
  • تقلید کلام دیگران بدون قصد برقراری ارتباط اجتماعی
  • فقدان شروع بازی با دیگران
  • لبخند زدن و حفظ نگاه خیلی کم به شما
  • کاهش تناوب رفتار‌های تقلیدی و ناقص و ارتباط اجتماعی (مانند نگاه چشمی یا لبخند زدن)
  • کاهش تناوب و زمان مبادلات نوبتی (با یا بدون اشیا)
  • رفتار‌ها یا درخواست‌های حسی تکراری (مانند فشار دادن سر به مراقب)
  • کاهش تعداد مراحل بازی

تشخیص و مداخله‌ی زود‌هنگام بهترین فرصت را برای رشد و نمو کودک فراهم می‌کند. اگر رفتار‌های نوزاد یا کودک منطبق بر تعدادی از این علائم هشدار‌دهنده باشد بایستی نگران رشد کودک خود باشید. و اگر در سابقه‌ی فامیلی اختلال طیف اوتیسم هست حتما باید به متخصص رشد یا روان‌شناس کودک مراجعه کنید.

 

 

Photo by Daiga Ellaby on Unsplash
ترجمه: نوشین موسوی

تشخیص اتیسم؛ گام اول در مسیری پر پیچ و خم

والدین معمولا نخستین کسانی هستند که به نشانه‌های اولیه‌ی اوتیسم توجه می‌کنند. تفاوت‌ها ممکن است از بدو تولد وجود داشته باشد یا با گذشت زمان نمایان شود. گاهی اوقات این تفاوت‌ها برای همه واضح است. در موارد دیگر، اولین بار توسط پرستار یا معلم مهد کودک تشخیص داده می‌شود. این تفاوت‌ها سوالات زیادی در ذهن خانواده‌های بسیاری مانند شما ایجاد می‌کند.

دلایل بسیاری وجود دارد که چرا تشخیص برای فرزندتان مهم است. یک تشخیص کامل و با جزییات، اطلاعات مهمی درباره‌ی رفتار و رشد فرزندتان می‌دهد. این در ایجاد نقشه‌ی راهی برای توان‌بخشی با شناسایی نقاط قوت و چالش‌های خاص فرزندتان به شما کمک می‌کند و اطلاعات مفیدی نیز درباره‌ی اینکه چه نیاز‌ها و مهارت‌هایی را برای مداخله‌ی موثر مورد توجه قرار دهید، فراهم می‌کند.

به یاد داشته باشید که فرزندتان به همان اندازه منحصر به فرد، دوست داشتنی و شگفت انگیز است که پیش از تشخیص بود.

تشخیص اختلال طیف اوتیسم نقطه‌ای مهم در آغاز مسیری طولانی است. برخی خانواده‌ها پس از جست‌جویی طولانی، نامی می‌یابند برای شرایطی که نمی‌دانستند چه بنامند و از وجودش آگاه بودند. بسیاری از خانواده‌ها، پس از تشخیص، احساساتی آمیخته از ناراحتی و رهایی را تجربه می‌کنند. ممکن است گیج شده باشید یا با دانستن علت نگرانی‌هایتان در مورد فرزند خود، احساس بهتری داشته باشید. در هر صورت هزاران خانواده مسیری مشترک با شما را می‌پیمایند. تنها نیستید و امیدوار باشید. حمایت وجود دارد. ما سعی داریم در بلاگ پازل‌یار به مرور اطلاعاتی را فراهم کنیم که کمک کند بهترین استفاده ممکن از روزهای آتی فرزندتان را داشته باشید.

Photo by Debby Hudson on Unsplash
منبع:
Autism Speaks 100 Days kit for young Children, 2018

فناوری در خدمت سلامت افراد دارای اختلال طیف اتیسم

همان‌طور که در مطلب فناوری یاری‌رسان چیست؟ به طور مفصل گفته شد، فناوری یاری‌رسان بخشی است شامل دستگاه‌های یاری‌رسان، سازگار و توانبخش برای افراد ناتوان، که جهت افزایش، حفظ یا بهبود قابلیت‌های عملکردی افراد دارای معلولیت استفاده می‌شود. خدمات فناوری یاری‌رسان هر خدمتی است که به طور مستقیم به فرد دارای معلولیت در انتخاب، کسب یا استفاده از یک دستگاه فناوری یاری‌رسان کمک می‌کند.

استراتژی‌هایی که در فناوری یاری‌رسان استفاده می‌شود به سه گروه تقسیم می‌شود: سطح پایین، متوسط و پیشرفنه

استراتژی‌های سطح پایین

این استراتژی‌ها کم هزینه هستند. به عنوان مثال، روش‌های پشتیبانی بصری که شامل هیچ نوعی از فناوری نمی‌شوند، مانند یک تخته‌پاک‌کن، تخته‌شاسی، زونکن، پوشه، آلبوم عکس، عکس‌های لمینیت شده، هایلایت و غیره.
استفاده‌ی منظم و مداوم از برنامه‌های فردی به افزایش مهارت‌های سازمانی کودک کمک می‌کند و در عین حال استقلالش را پرورش می‌دهد و باعث کاهش انگیزه نسبت به رفتار چالش بر‌انگیز می‌شود. نمونه‌هایی از برنامه‌های فردی شامل تقویم‌ها و لیست بصری برنامه‌های روال روزانه که به کودک می‌گوید چه چیزی در حال اتفاق افتادن است و زمانی که تمام لیست انجام شود و هر تغییری که ممکن است رخ دهد، چه اتفاقی خواهد افتاد. با انجام هر یک کار، کودک می‌تواند آن را علامت‌گذاری کند. مراقب باشید عکس‌هایی را انتخاب کنید که برای کودک مفید باشد. به عنوان مثال، اگر رنگ باعث سردرگمی یا تحریک بیش از حد کودک می‌شود، به جای آن از تصاویر سیاه و سفید استفاده کنید.

استراتژی‌های سطح متوسط

این استراتژی‌ها شامل برخی از انواع دستگاه‌هایی می‌شود که با باتری کار می‌کنند مانند ضبط صوت، پروژکتور آموزشی، زمان‌سنج، ماشین حساب و دستگاه‌های خروجی صوتی ساده که زمینه‌های مهارتی خاصی را تقویت می‌کند.
اکثر دستگاه‌های این گروه به کمک‌های ارتباطی از طریق خروجی صوتی اشاره دارد. درک این نکته مهم است که این محصولات برای استفاده به عنوان «روش افزوده برای برقراری ارتباط صریح» ساخته شده‌اند. این استراتژی‌ها به پرورش مهارت‌های مربوط به درک زبان، مهارت‌های ارتباطی بیانی، اجتماع و حضور در اجتماعات، مهارت‌های سازمانی و مهارت‌های علمی کمک می‌کند.

استراتژی‌های سطح پیشرفته

این‌ها استراتژی‌های پشتیبان فنی پیچیده هستند. معمولا تجهیزات پر هزینه، مانند دوربین‌های فیلم‌برداری، کامپیوتر، سخت‌افزار‌های انطباقی و دستگاه‌های پیچیده‌ی خروجی صدا را شامل می‌شود.
برخی از مهارت‌های مورد استفاده‌ی آن‌ها برای توسعه‌ی مهارت‌های زبانی و اجتماعی است.
علائم اجتماعی غیر کلامی مانند تن صدا، زبان بدن، حالات چهره و غیره را می‌توان با استفاده از ویدئو نیز به خوبی نشان داد و مورد مطالعه قرار داد.
استفاده از رایانه توسط کودکان دارای اوتیسم توجه و تمرکز را افزایش می‌دهد درحالی که هم‌زمان مهارت‌های حرکتی را افزایش و اضطراب را کاهش می‌دهد.
در بعضی موارد، ممکن است لازم شود کامپیوتر با نیاز‌های خاص کودک منطبق شود.

نتیجه‌گیری

امروزه، میلیون‌ها اپلیکیشن در دسترس است، و این تعداد روزانه افزایش می‌یابد. برای هر چیزی اپلیکیشنی وجود دارد. اما باید احتیاط کرد. مانند سایر استراتژی‌های مورد استفاده در درمان اختلال طیف اوتیسم، انتخاب فناوری و یا اپلیکیشن‌ها باید شخصی‌سازی شود تا نیاز‌های فرد یاد گیرنده را برآورده سازد. ارزیابی و داده‌ها پیش از تصمیم‌گیری در مورد هر فناوری مورد استفاده ضروری است. جمعیت یا فردی که قرار است با آن کار کنید چیست؟ چه مهارت‌هایی را می‌خواهید مورد هدف قرار دهید؟ در چه زمینه‌ای از فناوری یا اپلیکیشن استفاده خواهد شد؟ چگونه این مهارت‌ها با هم‌سالانشان مقایسه خواهد شد؟ نتایج مورد انتظارتان چه خواهد بود؟
فرایند تصمیم‌گیری در مورد چگونگی و زمان استفاده از فناوری در برابر یک فرد دارای اختلال طیف اوتیسم، باید متفکرانه و به خوبی برنامه‌ریزی شده باشد. تصمیمی که توسط گروهی از متخصصان، اعضای خانواده و فرد گرفته شده که در آن نقاط قوت، نیاز‌های ارتباطی، خصوصیات شخصیتی و اهداف فرد با ویژگی‌های آن فناوری مطابقت دارد بهترین استراتژی است. هنگام ارزیابی فرد برای یک دستگاه همراه یا اپلیکیشن ارتباطی، مسائلی از قبیل قابلیت استفاده، ادغام، قطع، سازگاری فناوری، زمینه و نیاز‌های حسی و شناختی باید مورد توجه قرار گیرند. به طور خاص، هدف AAC همیشه در مورد ارتباط بوده است و نه در مورد دستگاه. فناوری با سرعت بیش‌تری نسبت به گذشته در حال تغییر است و همین‌طور نیز ادامه خواهد یافت. این نوع فناوری که به راحتی قابل دسترسی است، هیجان‌انگیز بوده و وعده‌هایی برای افراد اختلال طیف اوتیسم و سایر نا‌توانی‌ها به همراه دارد.

Photo credit: Photo credit: Andrew Martin on Pixabay

فناوری یاری‌رسان چیست؟

 

فناوری یاری‌رسان شامل دستگاه‌های یاری‌رسان، سازگار و توانبخش برای افراد ناتوان است که جهت افزایش، حفظ یا بهبود قابلیت‌های عملکردی استفاده می‌شود. خدمات فناوری یاری‌رسان هر خدمتی است که به طور مستقیم به فرد دارای معلولیت در انتخاب، کسب یا استفاده از یک دستگاه فناوری یاری‌رسان کمک می‌کند.

معمولا کودکانی که مبتلا به اوتیسم هستند اطلاعات بصری را آسان‌تر از اطلاعات شنیداری پردازش می‌کنند. هر گاه با این کودکان از دستگاه‌های فناوری یاری‌رسان استفاده می‌کنیم، از طریق قوی‌ترین ناحیه‌ی پردازششان (بصری) به آن‌ها اطلاعات می‌دهیم. بنابراین انواع متنوع فناوری از ساده تا پیشرفته بایستی در هر جنبه‌ای از زندگی روزانه گنجانده شود تا قابلیت‌های عملکردی کودکان اوتیستیک بهبود یابد.

 

فناوری یاری‌رسان چگونه می‌تواند کودکی را که در طیف قرار دارد یاری دهد؟

روند تعیین مناسب‌ترین دستگاه‌ها و خدمات فناوری یاری‌رسان برای فرزندتان با ارزیابی شروع می‌شود. این ارزیابی می‌تواند توسط مدرسه‌ی فرزندتان یا از طریق یک مشاور انجام شود و بایستی هم نقاط قوت و هم چالش‌هایی که فرزندتان دارد را نشان بدهد. فناوری یاری‌رسان به کودکتان کمک می‌کند که مطالب کلاس را به گونه‌ای که برایش قابل درک است، بیاموزد. همچنین می‌تواند به کاهش موانعی که ممکن است فرزندتان با آن رو‌به‌رو شود و مانع قرار گرفتن او در سطحی برابر با هم‌کلاسی‌هایش شود، کمک کند.

بسیاری از افراد دارای اختلال طیف اوتیسم تصویری فکر می‌کنند. تمپل گراندین، نویسنده، سخن‌گو و فردی با اختلال طیف اوتیسم: «تصاویر زبان اول ما و کلمات زبان دوم ما است.» به عنوان متفکران بصری، افراد دارای اوتیسم زمانی که به تصاویر یا کلمات نگاه می‌کنند اطلاعات را بهتر پردازش می‌کنند به این دلیل که به آن‌ها کمک می‌کند که اطلاعات را متصور شوند. فناوری تصاویر را در دسترس افراد اختلال طیف اوتیسم قرار می‌دهد. گرافیک رایانه توجه آن‌ها را جلب و حفظ می‌کند.

برخی افراد ممکن است حساسیت شنیداری داشته باشند و برایشان راحت‌تر باشد که به صدا‌های پایین‌تر واکنش نشان دهند. با استفاده از کامپیوتر می‌توانیم به راحتی سطوح صدایی مناسب را دانلود کنیم و صدا را متناسب با نیاز فرد تنظیم کنیم. اپلیکیشن‌هایی وجود دارد که افراد اختلال طیف اوتیسم یا خانواده‌شان می‌توانند استفاده کنند که به طور اتوماتیک وقتی سطح دسی‌بل خیلی بالا می‌رود، صدای هشدار می‌دهد، یا به فرد اشاره می‌کند که صدایش خیلی بلند است.

برخی افراد اوتیستیک قادر به ترتیب‌بندی نیستند. فناوری می‌تواند تعداد مراحل مورد نیاز برای انجام یک کار را کاهش دهد یا نمایش بصری از مراحل آن کار را به ترتیب نمایش دهد. گزینه‌های ترتیب‌بندی عبارت‌اند از فهرستی از کلمات چاپ شده، کلمات، تصاویر، فقط تصویر، با یا بدون صدا و غیره.

اغلب افراد با اختلال طیف اوتیسم در مهارت‌های حرکتی که باعث ایجاد سختی در نوشتن می‌شود، مشکل دارند. فناوری به کاهش نا‌امیدی در مورد نوشتن یا نقاشی کمک می‌کند. استفاده از صفحه کلید، صفحه‌ی لمسی یا اپلیکیشن تبدیل گفتار به نوشتار می‌تواند این دشواری و نا‌امیدی را کاهش دهد و در نتیجه لذت فرد از یادگیری را افزایش دهد.

برخی از افراد برای برقراری ارتباط از گفتار استفاده نمی‌کنند. در مواقع استرس زیاد، ممکن است نیاز به تقویت بیشتری جهت تولید افکار و کلمات کلامی داشته باشند. آن‌ها می‌توانند از فناوری به عنوان دستگاه خروجی صوتی استفاده کنند تا به‌جای آن‌ها صحبت کند و به آن‌ها کمک کند تا خود را روان‌تر بیان کنند. کودکان اوتیستیکی که کلام ندارند در صورت مشاهده‌ی کلمات چاپ شده و تصویر در کنار هم، راحت‌تر می‌توانند کلمات را با تصاویر مرتبط کنند. اینترنت دسترسی نا‌محدودی به تصاویر و کلمات می‌دهد! اپلیکیشن‌های AAC (روش‌های ارتباطی تقویتی و جایگزین) بی‌شماری، از ساده تا پیشرفته، وجود دارد که برای افراد مبتلا به اوتیسم قابل استفاده است.

تصور می‌شود برخی از افراد اوتیستیک نمی‌توانند هم‌زمان نگاه کنند و گوش دهند. سیستم حسی نا‌بالغ آن‌ها نمی‌تواند ورودی بصری و شنوایی هم‌زمان را پردازش کند. با استفاده از فناوری، آن‌ها می‌توانند به تدریج توانایی خود در استفاده از هر دو یا ایجاد تناوب بین ورودی بصری و شنوایی را افزایش دهند.

برخی از کودکان اوتیستیک یاد می‌گیرند که به صورت آوایی بخوانند، و برخی دیگر به صورت بصری با کلمات یاد می‌گیرند. خروجی صدا به تقویت شنوایی کمک می‌کند و گرافیک کامپیوتر می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا کلمات را تجسم کنند و در نتیجه مهارت خواندن خود را افزایش دهند.

بسیاری از افراد اوتیستیک در عملکرد اجرایی مشکل دارند و با مهارت‌های برنامه‌ریزی و خود مدیریتی دست و پنجه نرم می‌کنند. باز هم اپلیکیشن‌هایی وجود دارد که با تقویم‌ها، برنامه‌ها، سیستم‌های کاری و غیره به سازماندهی و خود مدیریتی کمک خواهند کرد.

به طور خاص، هنگامی که در کلاس درس استفاده می‌شود، فناوری یاری‌رسان به کودکانی که نیاز به پشتیبانی دارند اجازه می‌دهد محیط اطراف خود را بهتر درک کند، مهارت‌های ارتباطی‌شان را بهبود ببخشد، تعاملات اجتماعی خود را افزایش دهد، مهارت‌های توجهی بهتری بسازد، انگیزه‌هایش را گسترش دهد، مهارت‌های مدیریتی خود را بهبود ببخشد، با برنامه‌ی درسی کلاس همراه باشد و استقلالش را افزایش دهد.

Photo credit: Hal Gatewood on Unsplash